www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
NIEOCZEKIWANA ZMIANA MIEJSC
Pańskie śniadanie.
Boczek! Miałem przeczucie, że na rynku boczku szykuje się
coś ekscytującego.
Czy panna Penelope będzie dziś na kolacji?
Tak, będzie.
- Dzień dobry, panie Winthorpe. - Dzień dobry, Folsey.
- Dzień dobry, panie Winthorpe. - Dzień dobry.
- Dzień dobry, panie Winthorpe. - Dobry.
Dzień dobry, panie Winthorpe.
- Dzień dobry, panie Winthorpe. - Dzień dobry, panie Winthorpe.
- Dobry.
Boczek. Wiedziałem. Wiedziałem!
- Dzień dobry, panie Duke. - Dzień dobry, panie Duke.
- Panie Duke. - Dzień dobry, panie Duke.
Dzień dobry, panie Duke.
Kiedy sprzedajemy?
Naukowcy to głupcy!
Odwieczne pytanie! Odpowiedź jest oczywista.
Nie obchodzi mnie sprawa: "dziedziczność a środowisko".
Nie chcę o tym słyszeć. Interesuje mnie zysk na boczku.
Winthorpe każe czekać do 76,25.
Mówi, że cena wyżej nie podskoczy.
Sprzedajmy teraz.
Cierpliwości. Zobaczmy, czy Winthorpe ma rację.
Winthorpe się myli. Osiągnęła maksimum. Najlepiej sprzedać teraz.
Jeszcze tylko kilka sekund. - Zaraz zamykają.
Nie przyjmą oferty.
Zarobiliśmy właśnie dodatkowe 347 tys. dolarów.
Połącz mnie z Winthorpe'em.
Nie miałem cienia wątpliwości, Mortimerze.
Wiele osób się na tym przejechało.
Do zobaczenia w klubie.
Dzień dobry, panie Duke.
Wesołych Świąt! Dziękuję bardzo.
To przez Wietnam, ale nie chowam urazy.
Wesołych Świąt! Wesołego Chanuka!
Datek dla weterana? Będę kaleką do końca życia.
Nie mam drobnych.
Proszę o cokolwiek.
Choć ćwiartkę. Kilka dolarów.
Ćwiartkę albo piątaka. Proszę.
Hej, stary, tak nie można.
Wezmę cokolwiek. Wędzoną szynkę, płaszcz.
Wielkie dzięki! Chcesz zarobić kopa?
- Wynoś się stąd! - Masz złote serce. Dzięki.
Posłuchaj tego:
"Stagnacja będzie się utrzymywać,
do czasu ogłoszenia
raportu na temat produkcji".
Zgodnie z naszymi przewidywaniami, Randolph'ie.
Nie! Jak można? Nieprawda.
Nagrodę Nobla otrzymał gość od genetyki.
On się nie zna na ludzkiej naturze.
Wkrótce zbijemy kokosy na soku pomarańczowym,
a ty pleciesz o ludzkiej naturze.
Pieniądze to nie wszystko.
Daj spokój.
Matka mówiła, że jesteś chciwy.
To miał być komplement.
Ezra, w samą porę.
Myślałeś, że zapomniałem o świątecznej premii?
Proszę.
5 dolarów! Starczy na kino...
dla jednej osoby.
- To od nas obu. - Dziękuję, panie Mortimerze.
- Panowie. - Wyglądasz świetnie, Louis.
I świetnie się czuję, Todd.
Szukamy czwartego do gry w squasha. Zagrasz?
Nie mogę. Jem kolacje z Penelope.
- Szczęściarz z ciebie. - Szczęście nie ma tu nic do rzeczy.
Randolph, Mortimer.
Co dla nas masz?
Znowu koniec miesiąca.
Czeki z wypłatą dla pracowników. Proszę o ich podpisanie.
Włącznie z tymi na duże sumy.
Niektórzy pracownicy dużo nas kosztują.
Nie da się obejść minimalnej stawki.
50 tys. $ dla Clarence'a Beeksa! Kto to, do cholery...
Miałem was o to zapytać. Przejrzałem rejestr pracowników.
Nie widnieje w nim nazwisko Clarence'a Beeksa.
A, Clarence Beeks. Tak, oczywiście.
- Gość od ściśle tajnej roboty. - Chodzi o badania.
Jak się miewa Penelope?
To nasza wnuczka. Mógłbyś się w końcu z nią ożenić.
Postaram się. W tym tygodniu wysyłamy zaproszenia.
Zuch chłopak.
Zostaw to mnie, Winthorpe.
Zajmę się tym osobiście.
- Do widzenia, Winthorpe. - Do widzenia, Winthorpe.
To ułożony młody człowiek.
Mamy szczęście, że zarządza firmą.
Bzdury. Uniwersytet w Exeter, Harvard. Jest produktem dobrego środowiska.
To nie ma nic wspólnego ze środowiskiem.
Z jego genami wypłynąłby na wierzch w każdej sytuacji.
Liczy się wychowanie. Ma to we krwi.
Co słychać, skarbie? Jak się masz?
Jedna noc z gościem bez nog i nie chcesz innych.
Wiem, co sobie myślisz. Widziałaś "Porgy and Bess"?
Nam się może udać, skarbie.
Suka!
- Kto to? Czego chcecie? - Policja!
Otrzymaliśmy skargi na oszusta, udającego niewidomego kalekę.
Nie widzę, odkąd wpakowałem się na minę w Wietnamie.
Bolało jak cholera.
Byłeś w Wietnamie? My też. Gdzie?
W... Sang Bang...
Dang Gong...
ciągali nas po całym kraju.
W jakiej jednostce?
W Zielonych Beretach. Jednostka do zadań specjalnych...
W Komandosach... W specjalnej jednostce do zadań taktycznych.
Nikt o nas nie wiedział.
Mój pseudonim to "Agent Orange".
W Komandosach, tak?
Widzę! Widzę!
Mam... mam nogi.
Mam... O, cholera. Nogi! Mogę chodzić.
Bogu niech będą dzięki.
Dzięki ci, Boże. Cos wspaniałego. To nie do wiary. Dziękuję.
Nie wiem, co robić.
Bogu niech będą dzięki. Spójrzcie tylko.
To nie do wiary.
Coś wspaniałego. Nie mam słów. Najpierw Mojżesz, teraz to. Boże...
Jestem taki szczęśliwy. To nie do wiary.
Co za szczęśliwy dzień!
Dzięki za pomoc. Dam już sobie radę.
Chodzę. Brak mi słów... Dam sobie radę.
Jesteście wspaniali, obaj.
Co słychać?
- Och, przepraszam. - Złodziej.
- Pomocy! - Co ty pleciesz?
Weź to. Nie rób mi krzywdy. Żenię się.
- Nie chcę twojej teczki. - Pomocy!
Ratunku!
Pomocy!
Jest w środku. Za nim.
- Przepraszam. - Ostrożnie. Może być uzbrojony.
Zatrzymać go. Ma moja teczkę.
Jest w środku. To wariat.
Ucieka.
Jest tam. Brać go.
Pod stołem. Niech ktoś tam wejdzie.
Tam. Jest tam.
Coś nie tak, panowie?
Na niebiosa, co się tu dzieje?
- Ten typ chciał mnie okraść, Randolph. - Nieprawda, to on na mnie wpadł.
Wcale nie. Wyrwał mi teczkę z ręki.
- To był wypadek. - Czyżby?
- Co się z nim stanie? - Pójdzie siedzieć.
Za napaść, kradzież i stawianie oporu policji.
Dobrze się spisałeś, Winthorpe.
Jestem niewinny. Próbowałem mu zwrócić teczkę.
Nie pójdę siedzieć przez tego dupka.
Pragnę wnieść oskarżenie.
Tacy jak on są zakałą społeczeństwa.
Pochodzisz z rozbitej rodziny?
Tak, i co z tego?
Konflikt z prawem od dziecka?
Narkotyki, poprawczaki, więzienia i cała ta reszta.
Chcę się widzieć z adwokatem. Jest tu jakiś adwokat?
Ten człowiek to produkt złego środowiska.
Poza tym jest w porządku, mogę tego dowieść.
Wcale nie jest w porządku...
To czarnuch!
Kradnie pewnie, odkąd zaczął raczkować.
W odpowiednich warunkach i przy odrobinie zachęty
mógłby zarządzać naszą firmą równie dobrze jak Winthorpe.
Czy to ma być zakład, Randolph?
Sądzisz, że gdyby Winthorpe... stracił pracę,
zacząłby napastować przechodniów?
Nie, to nie wystarczy.
Musielibyśmy mu ściągnąć na głowę więcej nieszczęść.
Musiałby stracić pracę, dom,
narzeczoną i przyjaciół.
Musiałby się zhańbić, zostać aresztowany
i może nawet trafić za kratki.
Wtedy szybko by się nauczył kraść i szachrować.
Musiałby trafić pośród ludzi z nizin społecznych.
Mówię o prawdziwych wykolejeńcach.
Robimy to nie pierwszy raz.
Chodzi o zbożny cel.
O ile się założymy?
- O tyle, co zwykle. - Dlaczego nie?
Jesteś bardzo odważny, Louis.
Ktoś musi stawić czoła przestępcom.
Mógł cię zabić.
W takich sytuacjach nie ma czasu do namysłu. Działasz instynktownie.
Chodzi o instynkt przetrwania.
Słyszałeś o jego wyczynie?
O tak, pan Louis podzielił się ze mną swymi doświadczeniami, panno Penelope.
Masz w sobie tyle temperamentu.
Ja bym padła na kolana i prosiła o łaskę.
Chcę cię, Louis. Teraz.
- Coleman. - Tak, proszę pana?
Drinki dokończymy w salonie, przy kominku.
- A co z deserem? - Ty go zjedz.
Dziękuję panu.
Słucham.
Dobry wieczór, panie Duke... Co takiego?
Naukowy eksperyment.
Ależ oczywiście, proszę pana...
Brzmi to bardzo...
oryginalnie.
To pański dom, ja dla pana pracuję.
Przygotuję, co trzeba.
Dobranoc.
Co za szuja.
Mamusia chce wydać przyjęcie na naszą cześć, zaraz po Nowym Roku.
2 stycznia. Odpowiada ci?
Oczywiście. Miło z jej strony.
Niech to licho. Nie mogę.
Tego dnia wychodzi raport dotyczący produkcji.
A co te głupie raporty mają wspólnego z przyjęciem?
To najbardziej pracowity okres czasu w biurze, żabko.
To nie fair. Nie mogą tego robić w innym dniu?
Ministerstwo Rolnictwa zbiera dane z całego kraju.
Boczek, soja,
mrożony sok pomarańczowy.
Poproszę Todda, żeby ze mną poszedł.
Chwileczkę. Jeśli sądzisz, że pozwolę temu playboyowi...
Droczyłam się z tobą.
Wiesz co, Witherspoon?
- Co? - Będziemy wspaniałą parą.
Będziemy wiedli cudowne życie.
- Przepraszam pana. - O co chodzi?
Czy będzie mnie pan jeszcze potrzebował?
Nie. Mam tu wszystko, czego pragnę.
Dobranoc panu.
Musiałem go śledzić.
Chciałem się najpierw upewnić, że ma ze sobą czeki z wypłatą.
- Opowiedz, jak go dźgnąłeś. - Nie miałem noża.
- Mówiłeś, że go dźgnąłeś. - Zrobiłem to rękami.
Mam czarny łańcuch w Kung Fu. Uczyłem się od Bruce'a Lee.
To technika zwana "kwarta krwi". Gostek traci kwartę krwi.
- Opowiedz, jak dowaliłeś glinie. - Glinom. Liczba mnoga.
Zlałem 10 glin, zmieniając strategię.
Kiedy cię tu przywieźli, mazałeś się jak baba.
- Właśnie. - Gliniarze użyli gazu łzawiącego...
A mimo to byłem twardy, więc odczep się.
Pobiłeś gościa. Trafił przez ciebie do szpitala.
- A ty nie masz żadnych śladów? - Właśnie.
Jestem karateką, kumasz?
Karatecy mają sińce w środku, nie okazują słabości.
Nie wiedziałeś tego, co, sukinsynu? Odczep się.
Gdzie te moje dziwki? Nie mam czasu tu siedzieć.
Więc gdzie one są, wielki panie Alfonsie?
- Właśnie.
Pamiętacie, jak wam mówiłem, że telefon w limuzynie mi nawalił
i nie mam z nimi kontaktu?
Telefon mu nawalił. Ogłuchliście?
- Radzę wam, usiądźcie. - Taki kit to ty wciskaj
naiwniakom.
Spokojnie...
Nie macie pojęcia, w co się mieszacie.
Wiecie, z kim zadzieracie? Odczepcie się, no już.
Wiecie, z kim zadzieracie w celi nr 4 na 9-tym piętrze?
- Billy Ray Valentine? - Obecny.
Idziemy.
- Wychodzisz za kaucją. - Naprawdę?
Pałą go, panowie.
Zmiataj stąd.
Panie Valentine.
Możemy prosić na chwilkę?
- Czy my się przypadkiem nie znamy? - Zapraszamy do środka.
Mamy whisky, ile dusza zapragnie. - Nie dam się dwa razy nabrać.
Wsiądę to auta, i aresztują mnie za jego kradzież.
Czemu mielibyśmy to zrobić, panie Valentine?
To my wpłaciliśmy kaucję.
Coście za jedni? Czego chcecie?
Chcemy panu pomoc. Prowadzimy z bratem prywatny program
rehabilitacji mniej uprzywilejowanych.
Chcemy panu dać dom, samochód,
duże konto bankowe i pracę w naszej firmie.
Zacznie pan od 80 tys. dolarów rocznie.
80 tys. $?
Proszę mi wybaczyć.
To jakiś żart, co, kolego?
Tych dwóch to jakieś pedzie, co?
Co mam zrobić, stary?
Dziękuję. Bardzo mi pomogłeś.
- A co z policją? - Wycofaliśmy oskarżenie.
Jest pan wolnym człowiekiem, Valentine.
Może pan wysiąść i więcej nas nie zobaczyć.
Nie. Chyba jeszcze trochę z wami pobędę.
- Wspaniale. - Jestem Randolph Duke.
Co słychać, Randy?
- To mój młodszy brat, Mortimer. - Hej, Morty! Przybij piątkę.
Billy Ray Valentine, koziorożec.
Randy. Jak Randy Jackson z Jackson Five.
- Tak, czemu nie. - Tak.
Jesteśmy na miejscu.
Co słychać?
Ładnie tu. Podoba mi się.
- Williamie... - Billy Ray.
To jest Coleman. Jest do twoich usług.
- Mogę prosić o pańskie rzeczy? - Przynieś kieliszek. Naleję ci łyka.
- Pański płaszcz? - Tak, to mój płaszcz.
Coleman jest twoim służącym.
- Mogę? - Łapy przy sobie.
Valentine chciałby się wykąpać i przebrać w coś wygodnego.
Prawda, Valentine?
Jacuzzi, proszę pana?
Jesteście pedziami! Ja nie robię jacuzzi.
To kąpiel z bąbelkami.
Spodoba się panu.
Bąbelki! Kiedy dorastałem
i chcieliśmy mieć jacuzzi, puszczaliśmy w wannie bąki!
- Co on tam wyprawia? - Śpiewa, proszę pana.
To dość muzykalna rasa.
- Co mam zrobić z jego ubraniem? - Wyślij do pralni.
Musi mieć w czym wrócić do getta, kiedy już wygram ten zakład.
- I jak ci się podoba? - Spoko, Randy, bardzo tu ładnie.
Masz tu lustra i inne duperele.
- On chyba nie rozumie. - Ależ rozumiem, Morty.
- To twój dom, Williamie. - Racja.
- Należy do ciebie. - Podoba mi się. Bardzo ładny.
- Mam dobry gust. - To wszystko jest twoje.
- To moje rzeczy? - Twoja własność.
- Moje własne duperele. - Rozumiesz?
Fajnie. Wiecie, co mi się najbardziej podoba?
Zasłony. Urządziłem ten dom z wielkim smakiem.
Podoba mi się to. Szafki.
Pięknie. Ten telewizor też jest mój?
- Zgadza się. - Reszta też?
- Wieża pewnie też, co? - Oczywiście.
To przesada. Akurat dam się nabrać.
To dla mnie chleb powszedni.
To twój dom.
To są twoje rzeczy.
Okradasz samego siebie.
Najpierw pakujecie mnie do pudła.
A potem wciskacie mi ciemnotę, że to jest mój dom, mój dywan
i mój osobisty niewolnik.
Wiem, co sobie myślisz, ale fakt pozostaje faktem.
Możesz z tym robić, co chcesz.
To moje rzeczy. Mogę z nimi zrobić, co zechcę?
To moja waza, tak?
Mogę się nią bawić jak Meadow Lark Lemon?
- Ojej, przepraszam. - Nie szkodzi. To twoja waza.
To była podróba, co?
Zapłaciliśmy za nią 35 tys. $.
Ale dla celów ubezpieczenia oszacowaliśmy ją na 50 tys.
Widzisz, Mortimerze? Zarobiliśmy 15 tys. dol.
Zbić coś jeszcze?
Nie.
KLUB SCHEDA "Wolność i sprawiedliwość dla wszystkich"
Przepraszam.
Czy to rozważne, korzystać z usług Beeksa w sprawie zakładu i raportu?
To bardzo ważny naukowy eksperyment, Mortimer
a Beeks jest godny zaufania.
Przepraszam... Proszę mi wybaczyć.
Cześć, Todd. Panowie.
Panowie, w naszym klubie wylęgła się żmija.
To bezprecedensowa sprawa,
zważywszy na 208-letnią historię klubu.
W naszych szeregach
jest złodziej.
Nie jakiś zwykły złodziejaszek
pokroju tego, któremu Winthorpe stawił wczoraj czoła.
Ten człowiek jest sto razy gorszy.
Przedstawiam panom pana Beeksa z Ochrony.
Dziękuję. Proszę panów o powstanie.
Proszę położyć lewą rekę na ramieniu
kolegi po panów lewej stronie.
Proszę następnie
włożyć prawą rękę do kieszeni marynarki kolegi po panów prawej.
Proszę wyłożyć całą zawartość kieszeni na stół.
Dziękuję.
Mogą panowie usiąść.
Oznakowaliśmy krzyżykami 3 banknoty 50-dolarowe.
Niecałe 10 minut temu
te banknoty zostały skradzione z kieszeni płaszcza w szatni.
Jeden z moich ludzi był świadkiem kradzieży.
Chwileczkę. Nigdy nie widziałem tych banknotów.
Randolph, Mortimer, to oburzające. Nie zrobiłem nic złego.
Och, Winthorpe.
Dobrze, że twoi rodzice nie mogą tego zobaczyć.
To niedorzeczne. To szaleństwo.
Nie mam powodu kraść. Nie jestem złodziejem.
Wysłuchajcie mnie przynajmniej.
Popełniacie poważny błąd.
Pożałujecie tego. Wiecie, kim jestem?
Tak, Winthorpe Louis III.
Mam prawo wykonać dwa telefony.
- Proszę się rozebrać. - Znam swoje prawa.
Rozbieraj się.
To może zaszkodzić twojej karierze. Zastanów się, czy warto.
Chodzi o twoją przyszłość.
Rozbieraj się, bo rozedrę cię na pół.
Słyszeliście, co on powiedział?
Mam świadków. Ten gość mi groził.
Winthorpe...
Louis Trzeci.
Dobra. Złoty zegarek.
Portfel z krokodylej skóry.
Master Charge, American Express... Złota karta.
Visa, Diner's Club, Carte Blanche.
Dwa bilety...
- Na "La Bo-heem". - "La Boheme" - to opera.
To opera.
- Plastikowa torebka. - To nie moje.
To PCP - fencyklidyna. "Anielski pył".
Wiesz, jak to działa na dzieciaki?
Dostaniesz za to 3-5 lat... Louis.
Co słychać, Terry? Podaj mi butelkę najlepszego szampana.
Że też masz czelność tu przychodzić.
Posłuchaj, mam twoją forsę.
Całe marne... 27 dolców...
z odsetkami.
Billy Ray, skarbie. To ty?
A myślałaś, że kto? Szampan dla pani, Terence.
Właściwie to stawiam wszystkim. Od Billy'ego Raya Valentine'a.
Toast za zdrowie Billy'ego Raya.
Jestem taki sexy.
Będą mówić: "Billy Ray, jesteś sexy", choć tego nie rozumieją.
Seksowny ze mnie go...
Siedziałeś wczoraj w kiciu i chwaliłeś się swoją gablotą.
Ty jesteś skurczysynem, którego chciałem kropnąć.
Właśnie.
Skurczysynem?
Moi?
Na zewnątrz czeka moja gablota. Obejrzyjcie ją sobie.
Przed drzwiami?
Tak.
Załatwiłeś go, skarbie.
Miałem mu dokopać, ale nie lubię przemocy.
Czas na mnie, drogie panie.
Ale jeśli chcecie wstąpić do mnie na koktajle,
to miejsca w limuzynie nie brakuje.
Zapraszam wszystkich.
- Świetnie wyglądasz, Billy Ray. - Wielkie dzięki.
Jak chcesz rzygać, to idź na dół do łazienki.
Na dół, stary.
Cholera!
Hej! Hej!
To perski dywan. Z Persji.
Co to ma być?
Chwileczkę! Kto zostawił pety na podłodze?
Kto gasił na podłodze fajki?
Wiecie, co to podkładki?
Przygotować więcej przekąsek dla pańskich gości?
Pieprzyć ich.
Coleman, wcześniej było tu więcej ludzi. Gdzie się podziali?
Niektórzy z nich udali się na górę.
Do mojej sypialni?
Czekałam na ciebie.
Wkładaj ciuchy i wynocha.
Tak, to moja dziewczyna.
Proszę wszystkich o uwagę.
Wynosić mi się w cholerę!
Dobranoc panu.
Dobranoc pani. Mam nadzieję, że dobrze się pan bawił.
Dziękuję.
To była odjazdowa impreza.
Jesteś najbardziej prawym...
Wynoś się, stary. No już.
Pospieszcie się.
I nie hałasujcie. Sąsiedzi śpią. To pracujący ludzie.
Cóż, pańscy...
Pańscy przyjaciele dobrze się bawili. Odnieśliśmy sukces.
To zwykłe sępy. Zachowywali się jak w zoo.
Proszę się pójść położyc. Ja posprzątam. Jutro ważny dzień.
Tak. Chyba pójdę się...
...położyć.
Dobranoc, Coleman. Dziękuję.
Dobranoc panu.
Idziemy, Winthorpe.
- Przepraszam. - Pa. Umówimy się na lunch.
Chciałabyś zarobić stówkę?
Dopiero co wyszłam.
Chcesz mnie wkopać na komisariacie? - To już szczyt desperacji.
- Nie, nie. Chodzi o...
To twoja torebka?
Tak.
Ładna.
Dziękuję.
Tak się cieszę, że cię widzę.
Louis, nie rób sceny.
Jestem niewinny.
Nie zrobiłem tego.
Wyglądasz okropnie. Przynosisz mi wstyd.
Te ciuchy i te buty...
Biłeś się i cuchniesz.
Cuchnę?
Penelopo, czy zdajesz sobie sprawę, gdzie od wczoraj siedziałem?
Pobili mnie i okradli z ubrań.
Ci goście chcieli mnie przelecieć.
- Porozmawiamy o tym w domu. - Chcieli, żebym się wypiął...
Jeśli tak wyglądają zakłady penitencjarne,
to równie dobrze mogą wszystkich wypuścić.
W środku jest znacznie gorzej.
Okradasz przyjaciół? Heroina? Czyś ty postradał rozum?
Matka i Todd chcą, abym odwołała ślub.
A co Todd ma z tym wspólnego?
Wylali cię z firmy. Oskarżyli cię o defraudacje.
Co? Nigdy w życiu niczego nie ukradłem.
Jak człowiek, którego kochałam,
któremu chciałam rodzić dzieci, może być handlarzem heroiny?
To był "anielski pył", PCP...
Słuchaj Penelopo, przysięgam na swój honor,
biorąc Boga za świadka,
że nie jestem handlarzem.
Och, Louis.
Wszędzie cię szukałam, skarbie.
- Cierpię. Daj mi działkę. - Czy możesz...
- Kto to jest? - Widzę ją pierwszy raz w życiu.
Nie mów tak, Louis.
Małą torebeczkę, skarbie. Zrobię to, co lubisz.
Ty kłamliwy... plugawy... odrażający... typie.
Todd miał co do ciebie rację. Nie chcę cię więcej widzieć.
Wspaniale! Świetnie. Wielkie dzięki.
To był żart. Twój znajomy mówił, że ci się spodoba.
- Ktoś cię do tego namówił? - Tak, zapłacił mi stówę.
Stoi tam.
Dobrze zrozumiałam? Pożyczę ci 20 na taksówkę,
a ty oddasz mi w domu 50?
Zgadza się. Mój kamerdyner da ci 50 dolców
i odwiezie, dokąd tylko zechcesz.
Nie wyglądasz na gościa, który ma kamerdynera.
- Jeśli próbujesz mnie wystawić... - Wystawić? Wystawić?
Sądzisz, że takie karty rozdają na ulicy?
Mogę nimi płacić w 86 krajach na całym świecie.
Ja nie przyjmuję kart kredytowych.
Przekonasz się, że to była pomyłka.
Słucham?
Wpuść mnie do środka, Coleman. Klucz mi się zacina.
- Kim pan jest? Czego pan chce? - Nie jestem w nastroju do żartów.
Nie ma tu żadnego Colemana. To jakaś pomyłka.
Przepraszam na chwilę.
Coleman! Wpuść mnie.
Proszę odejść, bo wezwę policję.
Dzień dobry. Chcę wypłacić 500 dolarów.
Niech będzie tysiąc.
Przepraszam na chwilę.
Przykro mi, panie Winthorpe. Urząd Skarbowy zamroził pańskie konto.
Słucham? Znasz mnie.
Jest pan handlarzem heroiny.
To nie była heroina tylko PCP. Nie tknąłem tego świństwa.
Mimo to nasz bank nie chce takich klientów.
Proszę o pańskie karty kredytowe.
- Przejmujemy je. - Co?
A z czego mam życ? Co się ze mną stanie?
Roger.
Dlaczego ktoś chce mi zrujnować życie?
Zapomnij o tych 50 dolcach.
Jestem zmęczona. Jadę do domu.
Musisz mi uwierzyć. Musisz.
Ktoś mnie w to wrobił. Nie zostawiaj mnie tu.
Mam dość własnych kłopotów.
No wyłaź, wyłaź.
Posłuchaj! Zaczekaj!
Zaczekaj.
Mam na koncie ponad 150 tys. dolarów.
Ale ciebie to nie obchodzi, bo pomogłaś im mnie wrobić.
Wstawaj, Louis.
Daj rękę.
Delikatne dłonie.
I manicure. Nigdy ciężko nie pracowałeś, co?
Będę tego pewnie żałować,
ale... dalej. Wsiadaj.
Dojdę prawdy. To kompletne nieporozumienie.
To gość, który kazał mnie aresztować.
Słucham?
O tam, wygląda jak ten sukin...
Wygląda jak gość, który kazał mnie aresztować.
O kim pan mówi?
O gościu w taksówce.
- Tam. - To moje auto.
Coleman! Coleman, to moje auto!
To moje auto! To mój kierowca.
Dzieje się tu coś dziwnego.
Proszę iść, bo spóźni się pan do pracy.
Co ja tam będę robił?
- Na pewno panu powiedzą. - A jeśli nie potrafię?
Proszę być sobą.
Cokolwiek się stanie, tego panu nie odbiorą.
- Nazywam się... - Pan Valentine.
Biuro na końcu korytarza.
- A, William. W samą porę. - Wejdź, wejdź.
Siadaj.
Nie, dziękuję. Jadłem już śniadanie.
To nie jest posiłek, Valentine.
Chcemy ci wyjaśnić, czym się zajmujemy.
Jesteśmy maklerami giełdowymi.
Jakimi towarami handlujemy?
Produktami rolnymi.
Kawą, którą piłeś na śniadanie.
Pszenicą, z której piecze się chleb.
Boczkiem, z którego mamy bekon
do kanapek z bekonem, sałatą i pomidorami.
Są też inne towary, takie jak: sok pomarańczowy... i złoto.
Chociaż złoto nie rośnie na drzewach tak jak pomarańcze.
- Czy wszystko jasne? - Tak.
Niektórzy z naszych klientów spekulują,
że ceny złota wzrosną.
A inni, że ceny złota spadną.
Złożyli u nas zamówienia,
a my kupujemy i sprzedajemy dla nich złoto.
Nie zapominaj o najważniejszym.
Bez względu na to, czy nasi klienci się wzbogacają,
czy tracą na interesie, Duke & Duke dostaje prowizję.
I co ty na to, Valentine?
Coś mi się zdaje, że jesteście parą bukmacherów.
Mówiłem ci, że zrozumie.
Nie trzeba być geniuszem, żeby zrozumieć, co tu jest grane.
To ten sam gość, który próbował mi ukraść teczkę z wypłatami.
To on mi podłożył prochy.
Rachim, Mohammed, Larry. Co słychać, chłopaki?
Jak się masz?
Znasz ich?
Miał na sobie mój krawat.
Krawat z emblematem Harvardu. Inteligent się znalazł.
Jeśli jeździ moim autem, to pewnie i u mnie mieszka.
Mógł też dostać moją posadę.
Może nawet pieści teraz moją narzeczoną. Kto wie?
No i Coleman. Taka zdrada. Po tylu latach służby.
Nic z tego nie rozumiem.
Poniesie srogą karę. Zapłaci mi za to!
- Już ja mu... - Zamknij się, Louis.
Taksówki kosztują, żarcie i czynsz też!
Jeśli mam ci pomagać, oczekuję wiele w zamian.
Były tu, kiedy się wprowadziłam. Możesz w nich chodzić.
Posłuchaj, jestem ci niezmiernie wdzięczny...
- Ofelio. - Wiesz, że to imię...
Dziewczyny Hamleta. Oszalała i popełniła samobójstwo.
To nie jest Szekspir, Louis.
Mam 24 lata. Pochodzę z małej, górniczej mieściny.
W życiu mogę liczyć jedynie na to ciało, tę twarz
i to, co mam w głowie.
Nie biorę prochów.
Nie mam alfonsa.
To mieszkanie to dziura.
Ale jest tanie, czyste i moje.
Mam 42 kawałki w obligacjach rządowych.
Jeszcze 3 lata i mogę przejść na emeryturę.
Jesteś prostytutką?
Porozmawiajmy o interesach.
Pomogę ci, ale nie za darmo. Pięciocyfrowa sumka - gotówką.
To moja oferta i nie podlega negocjacji.
Rozumiemy się?
W tym domu płacisz nie tylko za żarcie i czynsz.
Śpisz na sofie.
Niżej nie spadnie. Kupujemy.
200 kontraktów po 66,8.
- Na moje osobiste konto. - Popełniasz wielki błąd.
- To bardzo ważna sprawa, obserwuj. - Przejedziesz się na tym.
Nie powinniśmy teraz kupować?
Ceny będą spadać dalej.
Nie grasz w Monopol.
Mówi Randolph Duke. Wstrzymajcie się z kupnem.
Dlaczego uważasz, że ceny boczku będą spadać?
- Są święta. Wszyscy są spięci. - Czy możemy wreszcie kupić?
- Chcesz stracić, to kupuj. - Wytłumacz mi to.
Ceny boczku spadają od samego rana.
Wszyscy czekają z kupnem na rekordowo niski poziom.
Goście z kontraktami główkują:
"Tracimy wszystkie pieniądze a idą święta"...
"Nie będzie mnie stać, żeby kupić synowi GI Joe".
"Żona nie chce się ze mną kochać, bo jestem spłukany".
Panikują. Krzyczą: "Sprzedawać".
Nie chcą stracić całej forsy. Panikują nawet teraz. Czuję to.
Spójrzcie.
Ma rację. Mój Boże, spójrz tylko.
Poczekałbym, aż spadną do 64.
Przechytrzycie naiwniaków.
Wiesz, ile forsy nam zaoszczędził?
Pieniądze to nie wszystko.
Doradź naszym klientom, aby kupowali boczek po 64.
Cenę ustalił pan Valentine.
Dobrze się spisałeś. Jestem pod wrażeniem.
Chodź, Randolph, bo się spóźnimy.
Hej... Mortimer upuścił plik pieniędzy.
- Możecie przeliczyć. Jest wszystko. - Dziękujemy.
- Wszystko, przeliczcie. - Wierzymy ci. Rób dalej swoje.
W porządku, Randy.
Nie udało ci się.
Poszło nam wspaniale.
...i nadepnęła na piłkę.
O mój Boże. To nie do wiary.
- A, tu jesteście. - Zbiera mi się na wymioty.
Ja się tym zajmę, Pookums.
Todd, Harry, Andrew, Philip.
Wiem, że to wygląda okropnie, ale chciałem was zapewnić,
przyjaciele, że jestem niewinny.
Nie poddam się. Wiem, kto chce mnie wrobić.
Najważniejsze jest to, iż mogę liczyć,
że wystawicie mi dobre świadectwo.
Sam się będę bronił.
Czy moglibyście mi
pożyczyć do czasu rozprawy małą sumkę?
Powiem ci coś w imieniu nas wszystkich.
To, że tu przyszedłeś i przynosisz nam wstyd, jest w złym guście.
Jestem wciąż członkiem klubu.
Nikt tu nie chce kupować twoich prochów. Wynoś się.
Sparzyłem sobie palce.
Słucham?
To buchnięty towar. Jeszcze gorący.
Buchnięty? Sugeruje pan, że jest kradziony?
- Dam ci za niego 50 dolców. - 50 dolców!
To jest Rochefoucauld. Najcieńszy, wodoodporny zegarek na świecie.
O wyjątkowym wzorze,
ręcznie grawerowany w Szwajcarii. Wytrzymuje trzy atmosfery.
Najlepszy sportowy zegarek lat 80. 6 955 $ w detalu.
Masz rachunek?
Pokazuje równocześnie czas
w Monte Carlo, Beverly Hills, Londynie, Paryżu, Rzymie i Gstaad.
W Filadelfii jest wart 50 dolców.
Dawaj forsę.
Ile za pukawkę?
Ślimak przychodzi do dealera cadillaców
i pyta: "Ile kosztuje ten cadillac?"
Ślimak mówi: "Chcę umieścić duże "S" na wszystkich drzwiach".
"To samo na dachu - duże "S", aby wszyscy mogli je widzieć".
Sprzedawca pyta: "Dlaczego?" A ślimak na to: "Kiedy jadę aleją...
chcę, aby wszyscy mówili: "Patrzcie, jak S-unie".
''Patrzcie, jak S-unie''.
[Gra słów: S-car-go = escargot (fr.) = ślimak]
Będę grał na zwyżkę z pszenicą. Co o tym sądzisz, Valentine?
Znam 3 powody, dla których nie powinien pan tego robić.
Po pierwsze, zbiory w Rosji nie będą aż tak złe... Po drugie...
...a po trzecie, sądząc po klejnotach na szyi pańskiej dziewczyny,
przyda się panu każdy cent, by ją uszczęśliwić.
39,5. Zostajesz w łóżku.
Gość mieszka u mnie w domu. Ukradł mi pracę. Muszę coś zrobić.
Zostań tu.
Jest 22.00 - przybył Johnny.
Przepraszam, kotku. Moja mama przyjechała w odwiedziny.
Spotkamy się za tydzień?
Kwiaty? Dla mnie?
Dzięki.
- Co ty wyprawiasz? - Masz towarzystwo.
Rób swoje. Pójdę na spacer.
- Świeże powietrze dobrze mi zrobi. - Kładź się.
Przykro mi, że musiałaś odwołać spotkanie.
Co robisz?
Ofelio, nawet nie wiesz, jak mi teraz dobrze.
Jesteś dla mnie taka miła.
Pilnuję swojej inwestycji. Tylko tyle.
Zamknij się i śpij.
37,5. Nie wyjdziesz z łóżka, dopóki nie będzie normalna.
I tak już nadużywam twojej gościnności.
Musisz pracować. Ja też.
Nikt nie pracuje w Wigilię.
Wyskoczę po zakupy, a potem przygotuję dobry obiadek.
Poczytaj sobie gazetę.
NOWY KIEROWNIK ELEKTRYZUJE FIRMĘ
Święta! Dam mu prezent, którego nie zapomni do końca życia.
Gdzie byłeś? Przyjęcie już się zaczęło.
Muszę dokończyć pracę.
Jest Wigilia, a William chce pracować.
Zafundujesz mi Nagrodę Nobla.
Zakład składał się z dwóch części. Ktoś miał zostać przestępcą.
Miałeś coś załatwić.
Zastanawia mnie czek na 10 tys. dla pana Clarence'a Beeksa.
Ja się tym zajmę, Valentine.
Nie kojarzę Clarence'a Beeksa, panie Duke.
Pracował tu zanim do nas dołączyłeś, Valentine.
Prowadzimy ten biznes od 47 lat.
Napij się, William. Wesołych Świąt.
- Wesołych Świąt, panie Duke. - Co?
- Wesołych Świąt. - A, tak.
Ho, ho, ho!
Co ty tu robisz?
Randolph, Mortimer, chodźcie tu. W końcu go przyłapałem.
- Coś ty za jeden? - Złapałem go na gorącym uczynku.
Czy to ty, Winthrope?
Należy go aresztować. To handlarz narkotyków.
Spójrzcie, ma tu cały arsenał.
Skręty z marihuany, prochy, psychotropy,
Valium, żółte, czerwone, młynek do koki, igły.
To on jest handlarzem.
Widziałem, jak podrzuca mi to do biurka.
Ten amator próbuje mnie wrobić.
Wrobić ciebie? Chyba ci się coś pomieszało.
To szaleniec. Wzywam ochronę.
Odłóż telefon.
Ochrona... Wesołych Świąt.
Napadasz na mnie, podkładasz mi prochy,
przywłaszczasz sobie mój dom, auto i pracę. Zabiję cię.
To jakieś nieporozumienie.
Nic mi o tym nie wiadomo. Odłóż pistolet.
Odłóż pistolet, Winthorpe. Czyś ty postradał zmysły?
Stój, gnojku.
Zdaję sobie sprawę, że nie jest ci lekko.
Winthorpe, Nie wychodź. Wyjaśnimy to.
Pożałujecie tego.
Wszyscy - i to bardzo.
Biedne, pomylone stworzenie. Dokonał kradzieży w klubie,
defraudacji i rozprowadzał prochy.
A teraz przebiera się za Świętego Mikołaja.
Paskudna sprawa.
Nie chce mi się wierzyć, że tak się załamał.
Ten gość powinien trafić za kratki.
- Jest bezrobotny. - To żadna wymówka.
Jest spłukany, głodny.
Ale na prochy ma, tak?
Z takimi ludźmi trzeba ostro. Wiem to po sobie, Randolph.
Płać, Mortimerze. Wygrałem zakład.
Proszę. Jeden dolar.
Przygarnęliśmy z ulicy bezwartościowego psychopatę
jak Valentine i zmieniliśmy go we wspaniałego kierownika.
W tym samym czasie
zmieniliśmy uczciwego, ciężko pracującego człowieka
w gwałtownego wykolejeńca z zadatkami na zabójcę.
Jak rozegramy sprawę powrotu Winthrope'a
i odesłania Valentine'a do getta?
Nie chcę Winthorpe'a z powrotem po tym co zrobił.
Chcesz trzymać Valentine'a na stanowisku kierownika?
Sądzisz, że pozwoliłbym czarnuchowi zarządzać rodzinnym interesem?
Oczywiście, że nie. Ja też nie.
Ale wstrzymajmy się ze zmianą miejsc.
Do Sylwestra, do czasu opublikowania raportu.
Wcześniej nie ma się co wychylać.
Jeśli pan Beeks zrobi to, za co mu płacimy,
będziemy mieli udany Nowy Rok.
Jak najbardziej.
Hej, Winthorpe, Winthorpe.
Hej.
Hej, Winthorpe.
Winthorpe.
Przepraszam.
Hej ty!
Taksówka!
Cześć, Louis. Wesołych Świąt.
Louis. Jak wyjdziesz, mam dla ciebie niespodziankę.
Przepraszam, drzwi były otwarte... Szukam Louisa Winthorpe'a.
- Czy on tu mieszka? - Proszę tu zaczekać, zaraz wracam.
Louis. To on. Valentine.
Louis... Louis?
Louis.
Niewiele brakowało, ale wyjdzie z tego.
Powinien dużo odpoczywać.
I żadnych mocnych wrażeń.
Dziękuję, doktorze. .
Wzajemnie. Nie musisz mnie odprowadzać, Coleman.
- Wesołych Świąt. - Wesołych Świąt.
To był sen. To wszystko mi się śniło.
Miałem zły sen.
Dzień dobry panu.
- Wesołych Świąt.
Coleman, miałem koszmarny sen.
Byłem biedny i bez przyjaciół.
Straciłem pracę, dom. Penelopa mnie znienawidziła.
A wszystko przez tego okropnego czarnucha.
- Ojej! - To... sprawka... braci... Duke.
Już po tobie, Valentine.
To był eksperyment. Byliśmy królikami doświadczalnymi.
Dla braci Duke.
Zamienili nas miejscami. To był zakład.
- To prawda. - Wierzę mu, Louis.
Bracia Duke zrujnowali mi życie dla zakładu?
- O ile się założyli? - O dolara.
O jednego dolara.
W porządku. Jeśli tego chcą.
Nie ma sprawy.
Nie możesz strzelać do ludzi z dubeltówki
tylko dlatego, że cię wkurzyli.
- Dlaczego nie? - To napad z bronią w ręku.
Posadza cię na 20 lat.
Masz lepszy pomysł?
Najłatwiej byłoby ich zranić, pozbawiając ich bogactwa.
Musi pan przyznać, że panu się to nie podobało.
Przy zaostrzonych środkach bezpieczeństwa,
szacunkowe dane na temat przyszłorocznych zbiorów pomarańczy
dostarczono do Ministerstwa Rolnictwa w Waszyngtonie
Louis, to facet, który mi zapłacił, żebym ci wycięła numer.
Nad bezpieczeństwem czuwa pan Clarence Beeks.
Clarence Beeks.
- Bracia Duke dali mu 10 patoli. - Na czeku z wypłatą było 50 tys.
Niby na badania rynku.
Aby mogli przejrzeć tajny raport 2 dni przed jego publikacja.
Duke'owie zmonopolizują cały rynek soku pomarańczowego.
Chyba że ktoś ich powstrzyma.
Albo ich ubiegnie.
Ajerkoniak?
Firma Duke & Duke. Z kim mam przyjemność?
Numer zajęty. Proszę się nie rozłączać.
Słucham? Chwileczkę, panie Beeks, już łączę.
Operacja "dziwny owoc". Przebieg zgodnie z planem.
Do penetracji i przejęcia powinno dojść jutro o 21.00.
Spieprzaj stąd!
- Kiedy można się spodziewać dostawy? - Przyjadę ze stolicy pociągiem.
Spotkanie o 24.00 na parkingu hotelu Hilton, poziom D, sekcja 4.
To pomarańczowa sekcja.
Pomarańczowa, a to dobre.
Płatność przy odbiorze, gotówką.
Jezu. Hej!
Szczęśliwego Nowego Roku!
- Robiłaś to kiedyś z małpą? - Nie masz już dość, Harvey?
Żartujesz? Do Sylwestra jeszcze daleko.
Całus dla pięknej małpy.
No, dalej.
Pociąg pośpieszny...
- Co? - Teraz moja kolej.
- Wcale nie. - A właśnie, że tak.
- Chciałbyś, ale tak nie jest. - Rano wiozłeś...
transport sardeli.
Ty wiozłeś po południu wideo odtwarzacze.
Cofnąłem z nimi 1,5 metra.
Prowadzimy na zmianę. Odległość nieważna. Teraz moja kolej.
- Wcale nie. - A właśnie, że tak.
- Dobrego Nowego Roku. - Szczęśliwego Nowego Roku.
Mówimy "Szczęśliwego", a nie "Dobrego".
Dziękuję. Mój angielski jest do niczego.
Naga Eboko - student z wymiany z Kamerunu.
Czas na kabanosa.
- Chce pan trochę? - Nie, absolutnie.
Starczy dla nas obu.
To zwierze jedzie do Nowego Jorku.
Tutaj macie instrukcje dotyczące żywienia.
Dobra.
W podręcznej apteczce jest pistolet ze środkiem usypiającym.
- Naprawdę? - Czy wy jesteście na bani?
- Ależ skąd, proszę pana. - W pociągu jest dość pijanych.
Szczęśliwego Nowego Roku.
Dziękuję, synu. I wzajemnie.
Skusicie się panowie na łyczek irlandzkiej whisky,
aby przywitać Nowy Rok?
Ja dziękuję, kolego.
Ja nie piję. Moja religia zabrania.
Religia to piękna rzecz, ale w umiarze.
Kabanosa?
Nie, synu. Mam po nich wzdęcia. Straszna rzecz.
Jedziemy! Jedziemy!
Nowy Jorku przybywamy!
Wejdź, moje dziecko. Przysiądź się.
Jesteś chyba z Austrii. Zgadłem?
- Nie. Jestem Inga ze Szwecji. - Ze Szwecji?
I nosisz bawarskie spodenki?
Ja, na pewno, ze Szwecji.
Proszę mi pomóc zdjąć plecak.
Ależ oczywiście.
Jestem głodny. Gdzie tu można coś zjeść?
Może w WARS-ie mają jakieś precelki.
Nie ma sprawy!
- Kto tam? - Otwieraj, stary.
Jestem przebrany za bagażowego.
Ale mi było głupio, jak zobaczyłem, że mamy takie same kostiumy.
Małpa, małpa? Jestem pieprzonym gorylem, klaunie!
Mam nadzieję, że znajdzie się dla mnie miejsce.
Naga. Naga Eboko z Kamerunu.
Pamiętasz mnie? Lionel Joseph.
Lionel, z konferencji na temat szkolnictwa w Afryce?
Byłem dyrektorem ds. kultury w pawilonie Haile Selassie.
Pamiętam ten pawilon. Świetne imprezki.
Jesteśmy w komplecie, więc zróbmy piknik, ja?
Zdejmie mi pan plecak? Mam w nim szwedzkie klopsiki.
- Pamiętasz naszą piosenkę? - Tak.
- Wspomnienia. - Nie mam ich dość.
- To były czasy. - Stare, dobre czasy.
- Proszę, skarbie. - Danke.
Dojeżdżamy do Filadelfii.
Czy wysiądzie pan w mieście bratniej miłości?
Ja tak, ale ty nie...
...Winthorpe.
- Może ten jest pusty. - Wynocha.
Bo wydłubię wam oczy i naszczę na mózg.
- Przepraszam. - Nie ma sprawy.
Dobra. Wstawać! Idziemy.
Zgraja pieprzonych dziwolągów! Pójdziemy na spacerek.
Żadnych numerów albo dziwka zarobi w nerkę.
- Nie, jestem ze Szwecji. - Spadaj.
Jestem King Kong, największy, najokrutniejszy zwierz w dżungli.
Spadaj, bydlaku.
Co to za jeden, twój stary?
Dobra, stać.
- Daj spokój, Beeks. - Koniec wycieczki.
Koniec z dymem z cygara.
I szwedzkimi klopsikami, paniusiu.
Koniec z rzekomo irlandzką whisky.
Koniec z przeklętymi kabanosami.
Koniec zabawy.
Koniec zabawy? Daj spokój.
Jak to koniec zabawy?
Nie ma jeszcze 22.00.
Wyluzuj się, stary.
Za kilka godzin Sylwester.
Spójrzcie, co mi się przydarzyło!
Czasami wygląda zupełnie jak człowiek.
Ten drugi zaczyna się podniecać.
Zafundujemy mu strzałkę ze środkiem usypiającym?
Jest Sylwester. Niech się zabawią.
Ten czarny to chyba samica.
- Gdzie on jest? - Jesteś tam, Beeks?
Tutaj.
Ani kroku dalej.
Zdobyłeś raport?
Pokażcie forsę.
Dobra, rzućcie ją do mnie.
Dziękujemy, Beeks.
Wspaniałe wieści. Wspaniałe.
Szczęśliwego Nowego Roku, Beeks.
To są oszczędności całego mojego życia. Nie strać ich.
Stracić? Za kilka godzin będziesz najbogatszym kamerdynerem w historii ludzkości.
Ciężko na to pracowałam. Wierzę, że wiesz, co robisz.
- Dziękuję, Ofelio. - To co planujesz?
Jest 10:31...
Czas na nas, Louis.
Mógłbyś potrzymać, Coleman?
Dziękuję.
Mam ochotę na mocnego drinka. Potowarzyszysz mi?
- Dzień dobry, panie Duke. - Wilson.
Reszty nie trzeba.
Myśl pozytywnie. Nie okazuj nigdy słabości.
Idź na całość. Kupuj tanio, sprzedawaj drogo. Niech się inni martwią.
Nic nie zdoła cię przygotować na rzeź, jakiej będziesz świadkiem.
Rozgrywki, mistrzostwa.
Presja? Walczysz o przeżycie. Tu nie ma miejsca na sentymenty.
Masz pół miliona, a za chwilę - bum.
Dzieci nie idą na uniwerek i tracisz Bentleya.
Ukatrupimy sukinsynów... Ukatrupimy ich.
Chcemy, żebyś kupił tyle soku, ile się da.
Nie przejmuj sie, jeśli ceny zaczną iść w górę.
Za godzinę ogłoszą wyniki raportu. A jeśli...
Niech ciebie o to głowa nie boli, Wilson.
Tak jest.
- Jak twój wrzód, Harry? - Nieźle. A twoje nadciśnienie?
Nie daje o sobie znaku.
Skopmy im tyłki.
To ostatni bastion czystego kapitalizmu na ziemi.
W Nowym Jorku handluje się wszystkim: złotem, srebrem, platyną,
olejem opalowym, propanem, kakao, cukrem
i naturalnie mrożonym, skoncentrowanym sokiem pomarańczowym.
Ci na telefonach przyjmują zlecenia od brokerów na całym świecie.
Gońcy przekazują zamówienia handlowcom na parkiecie.
Tam handlują bawełną. A tu srebrem.
Człowiek Duke'ów będzie kupował, ile się da.
Poczekamy, aż wyśrubuje ceny.
Chcę zobaczyć jego minę, kiedy ogłoszą prawdziwy raport.
Sok zaczną sprzedawać o 9.00.
- No, to do roboty. - Idziemy.
102 na...
Sześć, sześć.
Tak jest, tak jest.
Duke'owie próbują zmonopolizować rynek.
- Musieli dostać cynk. - Dołączmy się.
200, kupione.
- 130. - 200, 200.
Louis.
Jeszcze nie. Prawie.
- 220 kupione. - 209.
- Tak, tak, biorę.. - 139.
Teraz. Sprzedaje 200 z kwietnia po 142.
To niemożliwe. Dlaczego cena idzie w dół?
Coś tu nie gra. Gdzie Wilson?
Co oni tu robią?
- Sprzedają, Mortimerze. - To bez sensu.
- Chyba że raport... - Boże, dopomóż.
Mówiłem, żeby nie stawiać wszystkiego, dupku.
Musimy znaleźć Wilsona i kazać mu sprzedawać.
Panie i panowie,
Minister Rolnictwa.
Oto przewidywania zbiorów pomarańczy na przyszły rok.
Po przejrzeniu danych ze stanów uprawiających pomarańcze,
doszliśmy do następujących wniosków...
Ciężka zima nie miała wpływu na zbiory pomarańczy.
...konsumenci mogą oczekiwać spadku cen soku...
Wilson, na rany Chrystusa, sprzedawaj.
Kupować.
Dokąd to, Wilson?
Ty idioto. Wracaj tam i sprzedawaj.
- Pięć. - Tak, dwieście.
- Sto. - Tak, sto.
Zapisałeś?
CENA KOŃCOWA
Szczęśliwego Nowego Roku.
- Winthorpe. - Valentine.
- Jak wam dziś poszło? - Jak mogliście?
Po tym, co dla was zrobiliśmy?
To był zakład.
Louis uważał, że nie możemy się wzbogacić i zrujnować was jednocześnie.
Wygrałem zakład.
A ja przegrałem.
- Oto twój dolar. - Dziękuję.
- Idź pierwszy. - Oczywiście.
Płacicie, panowie.
- Nie oczekujecie chyba... - Znacie zasady.
Rachunki mają być uregulowane do końca dnia, bez wyjątków.
Dobrze wiecie, że nie mamy 394 milionów dolarów w gotówce.
Przykro mi, chłopcy. Wystaw miejsca braci Duke na giełdzie na sprzedaż.
Przejmijcie cały majątek firmy Duke & Duke
oraz prywatne udziały braci Duke.
Jesteśmy zrujnowani!
To skandal. Domagam się wszczęcia dochodzenia.
Nie możecie sprzedać naszych miejsc. Są w rodzinie od powstania giełdy...
My założyliśmy tę giełdę.
Należy do nas.
Twój brat zasłabł. Wezwijmy karetkę.
Pieprzę go! Posłuchaj. Masz otworzyć giełdę.
Sprowadź z powrotem brokerów. Włącz komputery.
Ty i ta twoja Nagroda Nobla, idioto.
Gdzie Beeks? Gdzie on się podziewa?
- Beeks! - Zupełnie o nim zapomniałem.
Dobra. Jeden goryl.
Zaraz, zaraz. W klatce są dwa.
Jeden czy dwa, żadna różnica. Odsyłamy całe stado do Afryki.
To jakiś wielki naukowy eksperyment. A poza tym to parka.
- Coleman. - Tak?
Co jemy na lunch, homara czy kraby?
- Co o tym sądzisz? - Może i to, i to?
Dlaczego nie?
- Dimitri. - Tak, proszę pana.
- Homar i kraby dla wszystkich. - Wspaniały wybór, panie Coleman.
Świetnie wyglądasz, Billy Ray.
I tak się czuję, Louis.
Napisy: Agnieszka Kopińska
Dopasowanie: Niepytaj
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.